POLITYKA OCHRONY MAŁOLETNICH STOSOWANA W POLSKIM ZWIĄZKU MOTOROWYM OZDG Sp. z o.o. w Opolu

Rozdział 1
Postanowienia ogólne

§ 1.

Celem Polityki ochrony małoletnich w Polskim Związku Motorowym jest:

1. potwierdzenie stosowania standardów ochrony małoletnich przyjętych w Polskim Związku Motorowym;
2. zapewnienie adeptom sportów motorowych harmonijnego rozwoju w warunkach poczucia bezpieczeństwa, akceptacji i szacunku,
3. działanie dla dobra małoletnich i w ich najlepszym interesie.

§ 2.

Ilekroć w Polityce ochrony małoletnich jest mowa o:

1. Polskim Związku Motorowym lub PZM – należy przez to rozumieć polski związek sportowy organizujący i prowadzący współzawodnictwo sportowe w sportach motorowych,
2. Polityce – należy przez to rozumieć Politykę ochrony małoletnich w Polskim Związku Motorowym;
3. dziecku, małoletnim – należy przez to rozumieć osobę, która nie ukończyła 18 lat;
4. nieletnim – należy przez to rozumieć dziecko poniżej 17 roku życia;
5. pracownikach – należy przez to rozumieć osobę zatrudnioną na wszystkich szczeblach Polskiego Związku Motorowego, na podstawie umowy o pracę;
6. współpracownikach – należy przez to rozumieć osobę zatrudniona na wszystkich szczeblach Polskiego Związku Motorowego na podstawie umowy cywilnoprawnej, stażystę, wolontariusza lub osobę współpracującą nieodpłatnie na innych zasadach, w tym także członków kierownictwa Polskiego Związku Motorowego;
7. rodzicach – należy przez to rozumieć rodziców, a także prawnych opiekunów dziecka oraz osoby (podmioty) sprawujące pieczę zastępczą nad dzieckiem;
8. krzywdzeniu – należy przez to rozumieć każde zamierzone lub niezamierzone działanie, lub zaniechanie na szkodę dziecka przez jakąkolwiek osobę, zagrożenie dobra dziecka, w tym jego zaniedbywanie. Krzywdzeniem jest:
   • przemoc fizyczna wobec dziecka, czyli przemoc w wyniku, której dziecko doznaje faktycznej fizycznej krzywdy lub jest nią potencjalnie zagrożone. Krzywda ta następuje w wyniku działania bądź zaniechania działania ze strony rodzica lub innej osoby odpowiedzialnej za dziecko, lub ze strony osoby, której dziecko ufa bądź, która ma nad nim władzę. Przemoc fizyczna wobec dziecka może być czynnością powtarzalną lub jednorazową;
   • przemoc psychiczna wobec dziecka, czyli przewlekła, nie fizyczna, szkodliwa interakcja pomiędzy dzieckiem a opiekunem lub osobą, której dziecko ufa, obejmująca zarówno działania, jak i zaniechania. Zaliczamy do niej m.in.: niedostępność emocjonalną, zaniedbywanie emocjonalne, relację z dzieckiem opartą na wrogości, obwinianiu, oczernianiu, odrzucaniu, nieodpowiednie rozwojowo lub niekonsekwentne interakcje z dzieckiem, niedostrzeganie lub nieuznawanie indywidualności dziecka i granic psychicznych pomiędzy dzieckiem a osobą za nie odpowiedzialną, nieodpowiednia socjalizacja, demoralizacja sytuacje, w których dziecko jest świadkiem przemocy;
   • wykorzystywanie seksualne dziecka angażowanie dziecka przez osobę dorosłą lub inne dziecko w aktywność seksualną. Dotyczy sytuacji, gdy nie dochodzi do kontaktu fizycznego (np. ekshibicjonizm, molestowanie werbalne – np. prowadzenie rozmów o treści seksualnej nieadekwatnej do wieku dziecka, komentowanie w sposób seksualny wyglądu i zachowania dziecka, zachęcanie do kontaktu z treściami pornograficznymi, grooming – strategie nie seksualnego uwodzenia dziecka z intencją nawiązania kontaktu seksualnego w przyszłości) i gdy do takiego kontaktu dochodzi (sytuacje takie jak: dotykanie dziecka, zmuszanie dziecka do dotykania ciała sprawcy, stosunek seksualny). Każda czynność seksualna podejmowana z dzieckiem przed ukończeniem 15 roku życia jest przestępstwem. W przypadku dzieci mówimy o wykorzystaniu seksualnym, kiedy między wykorzystującym (dorosły, inne dziecko) a wykorzystywanym (dziecko) z uwagi na wiek lub stopień rozwoju zachodzi relacja władzy, opieki czy zależności. Do innej formy wykorzystywania seksualnego dzieci zalicza się wyzyskiwanie seksualne. Jest to jakiekolwiek: faktyczne lub usiłowane nadużycie podatności dziecka na zagrożenia, przewagi sił lub zaufania – w celu seksualnym. Wyzysk seksualny obejmuje, (chociaż nie jest to konieczne) czerpanie zysków finansowych, społecznych lub politycznych z wykorzystania seksualnego. Szczególne zagrożenie wyzyskiem seksualnym ma miejsce podczas kryzysów humanitarnych. Zagrożenie wyzyskiem seksualnym dotyczy zarówno samych dzieci, jak i opiekunów tych dzieci, mogących paść ofiarą wyzysku;
   • zaniedbywanie dziecka to chroniczne lub incydentalne niezaspokajanie jego podstawowych potrzeb fizycznych i psychicznych i/lub nierespektowanie jego podstawowych praw, powodujące zaburzenia jego zdrowia i/lub trudności w rozwoju. Do zaniedbywania dochodzi w relacji dziecka z osobą, która jest zobowiązana do opieki, wychowania, troski i ochrony dziecka;
   • przemoc rówieśnicza (nękanie rówieśnicze, bullying). Przemoc rówieśnicza ma miejsce, gdy dziecko doświadcza różnych form nękania ze strony rówieśników. Dotyczy działań bezpośrednich lub z użyciem technologii komunikacyjnych (np. za pośrednictwem Internetu i telefonów komórkowych). Przemoc rówieśniczą obserwujemy, gdy szkodliwe działanie ma na celu wyrządzenie komuś przykrości lub krzywdy (intencjonalność), ma charakter systematyczny (powtarzalność), a ofiara jest słabsza od sprawcy bądź grupy sprawców. Obejmuje:
     1. przemoc werbalną (np. przezywanie, dogadywanie, ośmieszanie);
     2. przemoc relacyjną (np wykluczenie z grupy, ignorowanie, nastawianie innych przeciwko osobie, szantaż);
     3. przemoc fizyczną (np. pobicie, kopanie, popychanie, szarpanie);
     4. przemoc materialną (np. kradzież, niszczenie przedmiotów);
     5. cyberprzemoc/przemoc elektroniczną (np. złośliwe wiadomości w komunikatorach, wpis w serwisie społecznościowym, umieszczanie w Internecie zdjęć lub filmów ośmieszających ofiarę);
     6. wykorzystanie seksualne – dotykanie intymnych części ciała lub zmuszanie do stosunku płciowego lub innych czynności seksualnych przez rówieśnika;
     7. przemoc uwarunkowaną normami i stereotypami związanymi z płcią (np. przemoc w relacjach romantycznych między rówieśnikami).
9. sądzie opiekuńczym – należy przez to rozumieć Sąd Rejonowy, Wydział Rodziny i Nieletnich właściwy z uwagi na miejsce zamieszkania dziecka;
10. ośrodek pomocy społecznej – należy przez to rozumieć ośrodek położony w gminie/dzielnicy, w której zamieszkuje dziecko;
11. przestępstwie – należy przez to rozumieć w szczególności przestępstwa określone w Kodeksie karnym;
12. przemocy domowej – należy przez to rozumieć zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie, wykorzystujące przewagę fizyczną, psychiczną lub ekonomiczną, naruszające prawa lub dobra osobiste osoby doznającej przemocy domowej, w szczególności:
    1. narażające tę osobę na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia lub mienia,
    2. naruszające jej godność, nietykalność cielesną lub wolność, w tym seksualną,
    3. powodujące szkody na jej zdrowiu fizycznym lub psychicznym, wywołujące u tej osoby cierpienie lub krzywdę,
    4. ograniczające lub pozbawiające tę osobę dostępu do środków finansowych lub możliwości podjęcia pracy lub uzyskania samodzielności finansowej,
    5. istotnie naruszające prywatność tej osoby lub wzbudzające u niej poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia, w tym podejmowane za pomocą środków komunikacji elektronicznej;
13. zagrożeniu dobra dziecka – należy przez to rozumieć przypadki, w których istnieją uzasadnione powody do podejrzenia, że dziecko może być narażone na jakiekolwiek formy zaniedbania, przemocy domowej czy inne trudne do zdefiniowania sytuacje.

Rozdział 2
Bezpieczne relacje pracowników /współpracowników z małoletnimi

§ 3.

1. Naczelną zasadą wszystkich czynności podejmowanych przez pracowników i współpracowników PZM jest działanie dla dobra dziecka i w jego najlepszym interesie.
2. Każdy pracownik/ współpracownika PZM traktuje dziecko z szacunkiem oraz uwzględnia jego godność i indywidualne potrzeby, a także działa w ramach obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych PZM oraz swoich kompetencji.
3. Niedopuszczalne jest stosowanie przemocy wobec dziecka w jakiejkolwiek formie oraz nawiązywanie z dzieckiem jakichkolwiek relacji o charakterze seksualnym czy romantycznym.
4. Pracownicy i współpracownicy PZM nie powinni kontaktować się prywatnymi kanałami komunikacji z dziećmi bez wiedzy ich rodziców.
5. W szczególności pracownicy i współpracownicy PZM nie powinni prowadzić z dziećmi prywatnych rozmów z wykorzystaniem mediów społecznościowych. Pracownicy i współpracownicy PZM mogą prowadzić z dziećmi korespondencję grupową na tematy związane z działalnością PZM, o ile we wspólnej rozmowie uczestniczy, co najmniej jeden inny pracownik/współpracownik PZM oraz rodzic dziecka.
6. Pracownik/ współpracownik PZM nie może używać swoich prywatnych kont w mediach społecznościowych do publikowania informacji związanych z pracą z dziećmi. Wszelka tego rodzaju komunikacja jest prowadzona poprzez oficjalne media społecznościowe podmiotu. Publikując komentarze na portalach społecznościowych każdy pracownik kieruje się rozwagą, i ocenia czy nie zagraża to dobru dziecka i nie wyrządzi mu krzywdy.

§ 4.

Każdy pracownik/ współpracownik PZM w komunikacji z dzieckiem:

1. zachowuje cierpliwość i szacunek wobec dziecka;
2. uważnie słucha dzieci i udziela im odpowiedzi adekwatnych do ich wieku i danej sytuacji;
3. zwraca się do dziecka po imieniu (nie nazwisku lub numerze na koszulce);
4. podemując decyzje dotyczące dziecka, informuje je o tym i stara się brać pod uwagę jego oczekiwania;
5. szanuje prawo dziecka do prywatności. Jeśli konieczne jest odstąpienie od zasady poufności, aby chronić dziecko, informuje je o tym najszybciej jak to możliwe;
6. dba o to, aby w przypadku dostępności innych pracowników, być w zasięgu ich wzroku lub słuchu, kiedy prowadzi aktywności z dziećmi. W wyjątkowych i uzasadnionych sytuacjach, kiedy musi zostać z dzieckiem sam na sam, zawsze powiadamia o tym inni pracownicy oraz informuje, w którym dokładnie miejscu będzie przebywać wraz z dzieckiem;
7. zapewnia dziecko, że jeśli czuje się niekomfortowo w jakiejś sytuacji, wobec konkretnego zachowania czy słów, może o tym powiedzieć temu pracownikowi lub wskazanej osobie i może oczekiwać odpowiedniej reakcji i/lub pomocy;
8. nie zawstydza, nie upokarza, nie lekceważy i nie obraża dziecka;
9. nie krzyczy na dziecko, a w sytuacji wynikającej z zagrożenia bezpieczeństwa dziecka lub innych dzieci reaguje w inny stanowczy, zdecydowany sposób;
10. nie ujawnia informacji wrażliwych dotyczących dziecka wobec osób nieuprawnionych, w tym wobec innych dzieci. Obejmuje to wizerunek dziecka, informacje o jego/jej sytuacji rodzinnej, ekonomicznej, medycznej, opiekuńczej i prawnej;
11. nie zachowuje się w obecności dzieci w sposób niestosowny. Obejmuje to używanie wulgarnych słów, gestów i żartów, czynienie obraźliwych uwag, nawiązywanie w wypowiedziach do aktywności bądź atrakcyjności seksualnej oraz wykorzystywanie wobec dziecka relacji władzy lub przewagi fizycznej (zastraszanie, przymuszanie, groźby).

§ 5.

Każdy pracownik/ współpracownik PZM w działaniach z dziećmi:

1. jest zobowiązany do jawności każdorazowego kontaktu z dziećmi;
2. swoim zachowaniem daje przykład dzieciom i jest dla nich wzorem do naśladowania;
3. docenia i szanuje wkład i wysiłek dzieci, nie koncentruje się wyłącznie na wydajności i wynikach, nie obwinia dzieci za przegraną;
4. aktywizuje dzieci i traktuje je równo bez względu na ich warunki fizyczne potrzebne do uprawiania sportu oraz płeć, orientację seksualną, sprawność/niepełnosprawność, status społeczny, etniczny, kulturowy, religijny i światopogląd;
5. stosuje reguły fair play i zachęca innych do ich przestrzegania;
6. szanuje prywatność dzieci, w szczególności nie wchodzi do toalet, pod prysznice i do szatni gdy przebywają tam dzieci;
7. stawia na pierwszym miejscu dobrostan dzieci i ich radość z uprawiania sportu;
8. informuje kierownictwo PZM o wszystkich ryzykownych sytuacjach, które obejmują zauroczenie dziecka pracownikiem lub pracownika dzieckiem. W przypadku bycia świadkiem takiej sytuacji, reaguje stanowczo i z wyczuciem;
9. nie wywiera presji w celu osiągnięcia korzystnych wyników za wszelką cenę, bez zwracania uwagi na możliwe negatywne konsekwencje, w szczególności nie zachęca do treningu czy zawodów w przypadku kontuzji;
10. nie uzależnia wartości dzieci od wyników w sporcie;
11. unika faworyzowania dzieci i nie otacza ich osobistą opieką, której nie potrzebują;
12. nie nawiązuje z dzieckiem jakichkolwiek relacji romantycznych lub seksualnych ani nie składa mu propozycji o nieodpowiednim charakterze. Obejmuje to także seksualne komentarze, żarty, gesty oraz udostępnianie dzieciom treści erotycznych i pornograficznych bez względu na ich formę;
13. nie utrwala wizerunku dziecka (filmowanie, nagrywanie głosu, fotografowanie) dla potrzeb prywatnych. Dotyczy to także umożliwienia osobom trzecim utrwalenia wizerunków dzieci, jeśli kierownictwo PZM nie zostało o tym poinformowane, nie wyraziło na to zgody i nie uzyskało zgód rodziców/opiekunów prawnych oraz samych dzieci;
14. nie proponuje dzieciom alkoholu, wyrobów tytoniowych ani nielegalnych substancji, jak również nie używa ich w obecności dzieci;
15. nie przyjmuje pieniędzy ani prezentów od dziecka oraz rodziców/opiekunów prawnych dziecka. Nie wchodzi w relacje jakiejkolwiek zależności wobec dziecka lub rodziców/opiekunów dziecka, które mogłyby prowadzić do oskarżeń o nierówne traktowanie bądź czerpanie korzyści majątkowych i innych.

§ 6.

Każdy pracownik/współpracownik PZM w kontakcie fizycznym z dziećmi:

1. w sytuacji, w której musi dotknąć dziecko, aby skorygować jego postawę, uprzednio wyjaśnia, co i z jakiego powodu będzie robił;
2. jest zawsze przygotowany na wyjaśnienie swoich czynności i gestów względem dziecka;
3. zachowuje szczególną ostrożność wobec dzieci, które doświadczyły nadużycia i krzywdzenia, w tym seksualnego, fizycznego bądź zaniedbania;
4. nie ukrywa i zachowuje jawność utrzymywania kontaktów z dzieckiem; dba o to, aby w przypadku konieczności indywidualnej opieki fizjoterapeuty, zapewnić w miarę możliwości obecność drugiej osoby dorosłej, np. lekarza, innego członka sztabu medycznego lub członka sztabu trenerskiego. W takich sytuacjach dorosły nigdy nie powinien zostawać sam z dzieckiem ani nawet sam w obecności drugiego, towarzyszącego dziecka;
5. nie bije, nie szturcha, nie popycha, nie szarpie, nie kopie, nie klepie, ani w jakikolwiek sposób nie narusza integralności fizycznej dziecka;
6. nie dotyka dziecka w sposób, który może być uznany za nieprzyzwoity lub niestosowny;
7. nie angażuje się w takie aktywności jak łaskotanie, udawane walki z dziećmi czy brutalne zabawy fizyczne.

§ 7.

1. Dorosłym nie wolno przebierać się w obecności dzieci ani znajdować się w szatni i łazience, gdy dzieci są rozebrane. Osoby dorosłe, w tym trenerzy lub opiekunowie, nie mogą korzystać z szatni i prysznica znajdujących się w tych samych pomieszczeniach, co szatnie i prysznice przeznaczone dla dzieci. Należy zminimalizować ryzyko poprzez oddzielenie przestrzeni lub wyznaczenie godzin korzystania z nich tylko przez dzieci.
2. W przypadku zajęć koedukacyjnych zapewniamy dzieciom osobne łazienki i szatnie.
3. Używanie telefonów komórkowych lub sprzętu z funkcją nagrywania przez trenerów lub opiekunów jest całkowicie zabronione w szatniach i łazienkach. W przypadku, gdy dzieci uzyskują pozwolenie na używanie telefonów, należy im przekazać informacje dotyczące bezpiecznego i odpowiedzialnego korzystania z nich.
4. Rodzic /opiekun może wejść do przebieralni, gdy:
   1. zna zasady bezpiecznych relacji;
   2. jest to konieczne;
   3. rodzic jest tej samej płci co pozostali zawodnicy;
   4. trener został o tym poinformowany;
   5. w miarę możliwości powinien towarzyszyć mu, co najmniej jeden pracownik/współpracownik PZM.

Rozdział 3
Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka i objawy krzywdzenia dzieci

§ 8.

1. Znajomość czynników ryzyka i umiejętne ich rozpoznawanie umożliwiają:
   1. identyfikowanie dzieci, które są bardziej narażone na krzywdzenie,
   2. planowanie działań profilaktycznych wobec dziecka i rodziców,
   3. przerwanie stosowania przemocy wobec dzieci.
2. Wystąpienie jednego lub nielicznych czynników ryzyka nie jest jednoznacznym sygnałem, że dochodzi do krzywdzenia dziecka. Jeżeli jednak liczba czynników zwiększa się lub jeden z nich nasila się, należy podjąć wnikliwą obserwację dziecka i rodziców.
3. W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka pracownicy lub współpracownicy PZM podejmują rozmowę z rodzicami, przekazując informacje na temat dostępnej oferty wsparcia (np. psychologicznej) i motywują ich do szukania pomocy, jeżeli jest potrzebna.
4. Do czynników ryzyka nadużyć w sporcie zaliczyć można:
   1. sytuacje sprzyjające ryzyku nadużyć: szatnie, prysznice, wyjazdy,
   2. tolerancję dla przemocy fizycznej i urazów,
   3. nieodpowiednie relacje dorosły- dziecko i nadużywanie pozycji zaufania,
   4. dyskryminację ze względu na płeć.

§ 9.

W przypadku podjęcia przez pracownika/współpracownika PZM podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone należy zareagować zgodnie z odpowiednią procedurą interwencji wskazaną w niniejszej Polityce.

Rozdział 5
Procedury interwencji w przypadku krzywdzenia dziecka – zasady ogólne

§ 10.

1. W przypadku podjęcia przez pracownika lub współpracownika PZM podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone, pracownik/współpracownik ma obowiązek sporządzenia notatki służbowej i przekazania uzyskanej informacji kierownictwu PZM. Notatka może mieć formę pisemną lub mailową.
2. Interwencja prowadzona jest przez kierownictwo PZM, które może wyznaczyć na stałe do tego zadania inną osobę. W przypadku wyznaczenia takiej osoby jej dane (imię, nazwisko, email, telefon) zostaną podane do wiadomości pracowników/współpracowników PZM.
3. W przypadku wyznaczenia innej osoby do prowadzenia interwencji pod pojęciem “kierownictwa organizacji” należy rozumieć osobę odpowiedzialną za prowadzenie interwencji.

§ 11.

W przypadku podejrzenia, że życie dziecka jest zagrożone lub grozi mu ciężki uszczerbek na zdrowiu należy niezwłocznie poinformować odpowiednie służby (Policja, pogotowie ratunkowe), dzwoniąc pod numer 112 lub 998 (pogotowie).

Poinformowania służb dokonuje pracownik/współpracownik PZM, który pierwszy powziął informację o zagrożeniu i następnie wypełnia kartę interwencji.

§ 12.

1. Z przebiegu każdej interwencji sporządza się kartę interwencji, której wzór stanowi załącznik nr 1 do Polityki.
2. Wszyscy pracownicy/współpracownicy PZM i inne osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych podjęły informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań interwencyjnych.
3. W przypadku, gdy podejrzenie krzywdzenia dziecka zgłosili rodzice dziecka, a podejrzenie to nie zostało potwierdzone, należy o tym fakcie poinformować rodziców na piśmie.

Rozdział 5
Zasady i procedura postępowania w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez pracownika/współpracownika PZM

§ 13.

1. W przypadku, gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez pracownika/współpracownika PZM osoba ta zostaje natychmiast odsunięta od wszelkich form kontaktu z dziećmi (nie tylko dzieckiem pokrzywdzonym) do czasu wyjaśnienia sprawy.
2. Kierownictwo PZM przeprowadza rozmowę z dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu i o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka, w szczególności jego rodzicami. Kierownictwo PZM lub osoby do tego wyznaczone starają się ustalić przebieg zdarzenia. Ustalenia są spisywane na karcie interwencji (załącznik nr 1).
3. Kierownictwo PZM organizuje spotkanie/a z rodzicami dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji lub służb.
4. W przypadku, gdy istnieje podejrzenie, że wobec dziecka popełniono przestępstwo sporządzone zostaje zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazane do właściwej miejscowo policji lub prokuratury.

Rozdział 6
Zasady i procedura postępowania w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez inne osoby trzecie

§ 14.

1. W przypadku, gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez osobę trzecią (obcą lub spokrewnioną) kierownictwo PZM lub osoby do tego wyznaczone przeprowadzają rozmowę z dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu i o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka, w szczególności jego opiekunami. Kierownictwo PZM stara się ustalić przebieg zdarzenia, ale także wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka.
2. Kierownictwo PZM przeprowadza spotkanie/a z opiekunami dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji lub służb.
3. W przypadku, gdy zachodzi podejrzenia, że wobec dziecka popełniono przestępstwo sporządza się zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej miejscowo policji lub prokuratury.

Rozdział 7
Zasady i procedura postępowania w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka ze strony rówieśników

§ 15.

1. W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez inne dziecko (np. podczas treningów grupowych) należy przeprowadzić rozmowę z dzieckiem podejrzewanym o krzywdzeniem oraz jego opiekunami, a także oddzielnie z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu i jego opiekunami. Ponadto należy porozmawiać z innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu. W trakcie rozmów należy dążyć do ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka krzywdzonego. Ustalenia są spisywane na karcie interwencji (załącznik nr 1). Dla dziecka krzywdzącego oraz krzywdzonego sporządza się oddzielne karty interwencji.
2. Wspólnie z rodzicami dziecka krzywdzącego należy opracować plan naprawczy, celem zmiany niepożądanych zachowań.
3. Z rodzicami/ dziecka poddawanego krzywdzeniu należy opracować plan zapewnienia mu bezpieczeństwa, włączając w ten plan sposoby odizolowania go od źródeł zagrożenia.
4. W trakcie rozmów należy upewnić się, że dziecko podejrzewane o krzywdzenie innego dziecka samo nie jest krzywdzone przez rodziców, innych dorosłych bądź inne dzieci. W przypadku potwierdzenia takiej okoliczności należy przejść do procedury, o której mowa w poprzednich rozdziałach.
5. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko w wieku od 13 do 17 lat, a jego zachowanie stanowi czyn karalny, należy ponadto poinformować właściwą miejscowo sąd rodzinny lub policję poprzez pisemne zawiadomienie.
6. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko powyżej lat 17, a jego zachowanie stanowi przestępstwo, wówczas należy poinformować właściwą miejscowo jednostkę policji lub prokuratury poprzez pisemne zawiadomienie.

Rozdział 8
Zasady ochrony danych osobowych dziecka

§ 16.

1. Dane osobowe dziecka podlegają ochronie na zasadach określonych w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. UE. L. z 2016 r. Nr 119, str. 1 z późn. zm.).
2. Pracownik i współpracownik PZM ma obowiązek zachowania w tajemnicy danych osobowych, które przetwarza, oraz zachowania w tajemnicy sposobów zabezpieczenia danych osobowych przed nieuprawnionym dostępem.
3. Dane osobowe dziecka są udostępniane wyłącznie osobom i podmiotom uprawnionym na podstawie odrębnych przepisów.
4. Pracownicy/ współpracownicy PZM przed podjęciem pracy lub współpracy są obligatoryjnie szkoleni z przepisów i zasad dotyczących ochrony danych osobowych oraz zdają test lub w inny sposób wykazują się znajomością i zrozumieniem tej problematyki. Każdego roku prowadzona jest ewaluacja ochrony danych osobowych w PZM oraz organizowane szkolenie przypominające z zasad ochrony danych osobowych. Szkolenie przypominające może mieć charakter ogólny lub koncentrować się na wybranych zagadnieniach istotnych lub problematycznych w działaniu organizacji.

§ 17.

Pracownik lub współpracownik PZM może wykorzystać informacje o dziecku w celach szkoleniowych lub edukacyjnych wyłącznie z zachowaniem anonimowości dziecka oraz w sposób uniemożliwiający identyfikację dziecka.

Rozdział 10
Zasady ochrony wizerunku dziecka

§ 18.

1. PZM uznając prawo dziecka do prywatności i ochrony dóbr osobistych, zapewnia ochronę wizerunku dziecka.
2. Wytyczne dotyczące zasad publikacji wizerunku dziecka stanowią załącznik nr 2 do Polityki.

§ 19.

1. Pracownikowi lub współpracownikowi PZM nie wolno umożliwiać przedstawicielom mediów utrwalania wizerunku dziecka (filmowanie, fotografowanie, nagrywanie głosu dziecka) przebywającego na terenie organizacji bez pisemnej zgody rodzica lub opiekuna prawnego dziecka.
2. W celu uzyskania zgody, o której mowa powyżej, pracownik lub współpracownik PZM może skontaktować się z opiekunem dziecka i ustalić procedurę uzyskania zgody. Niedopuszczalne jest podanie przedstawicielowi mediów danych kontaktowych do rodzica dziecka – bez uprzedniej wiedzy i zgody tego rodzica.
3. Jeżeli wizerunek dziecka stanowi jedynie szczegół całości, takiej jak: zgromadzenie, krajobraz, publiczna impreza, zgoda rodzica lub opiekuna prawnego na utrwalanie wizerunku dziecka nie jest wymagana.

§ 20.

1. Upublicznienie przez pracownika/współpracownika PZM wizerunku dziecka utrwalonego w jakiejkolwiek formie (fotografia, nagranie audio-wideo) wymaga pisemnej zgody rodzica dziecka.
2. Pisemna zgoda, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać informację, gdzie będzie umieszczony zarejestrowany wizerunek i w jakim kontekście będzie wykorzystywany (np. że zostanie umieszczony zostanie na stronie www.youtube.pl w celach promocyjnych).

Rozdział 11
Zasady dostępu dzieci do Internetu

§ 21.

1. W przypadku zapewniania dzieciom biorącym udział w treningach/zawodach organizowanych przez PZM dostępu do Internetu, konieczne jest podejmowanie działań zabezpieczających dzieci przed dostępem do treści, które mogą stanowić zagrożenie dla ich prawidłowego rozwoju; w szczególności należy zainstalować i aktualizować oprogramowanie zabezpieczające przed złośliwym oprogramowaniem i filtrujące treści.
2. Dostęp dziecka do Internetu możliwy jest:
   1. pod nadzorem pracownika lub współpracownika PZM lub
   2. za pomocą sieci wifi, po podaniu hasła.
3. W przypadku dostępu realizowanego pod nadzorem pracownika lub współpracownika PZM, pracownik/współpracownik PZM ma obowiązek informowania dzieci o zasadach bezpiecznego korzystania z Internetu. Pracownik/współpracownik PZM czuwa także nad bezpieczeństwem korzystania z Internetu przez dzieci podczas treningów/zawodów.

§ 22.

1. Osoba odpowiedzialna za Internet w Polskim Związku Motorowym zapewnia, aby sieć Internetowa PZM była zabezpieczona przed niebezpiecznymi treściami, instalując i aktualizując odpowiednie, nowoczesne oprogramowanie.
2. Wymienione w ust. 1 oprogramowanie jest aktualizowane przez wyznaczonego pracownika/współpracownika PZM w miarę potrzeb, przynajmniej raz w miesiącu.

Rozdział 12
Monitoring stosowania Polityki

§ 23.

1. Wyznacza się Katarzynę Wiecha jako osobę odpowiedzialną za Politykę ochrony dzieci w Polskim Związku Motorowym.
2. Osoba, o której mowa ust. 1, jest odpowiedzialna za monitorowanie realizacji Polityki, za reagowanie na sygnały naruszenia Polityki oraz za proponowanie zmian w Polityce.
3. Osoba, o której mowa w ust. 1 niniejszego paragrafu, udostępnia ankietę monitorującą poziom realizacji Polityki. Wzór ankiety stanowi załącznik nr 3. do Polityki.
4. W ankiecie pracownicy/współpracownicy PZM mogą proponować zmiany Polityki oraz wskazywać naruszenia Polityki w organizacji.
5. W razie konieczności wprowadza się do Polityki niezbędne zmiany i ogłasza pracownikom oraz współpracownikom PZM nowe brzmienie Polityki.

Rozdział 13
Przepisy końcowe

§ 24.

1. Polityka wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
2. Ogłoszenie następuje w szczególności poprzez umieszczenie Polityki na tablicy ogłoszeń PZM oraz poprzez przesłanie jej tekstu drogą elektroniczną na adres elektroniczny służbowej skrzynki mailowej pracowników/współpracowników.
3. Polityka zostaje również umieszczona na stronie internetowej Polskiego Związku Motorowego – www.pzm.pl.

Wykaz załączników

• Załącznik 1 – Karta interwencji
• Załącznik 2 – Wytyczne dotyczące zasad publikacji wizerunku dziecka
• Załącznik 3 – Ankieta monitorującą poziom realizacji Polityki
• Załącznik 4 – Ankieta dla dzieci
• Załącznik 5 – Wzór zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa
• Załącznik 6 – Wzór wniosku o wgląd w sytuację dziecka/rodziny
• Załącznik 7 – Oświadczenie o zapoznaniu się z Polityką ochrony małoletnich w Polskim Związku Motorowym
• Załącznik 8 – Polityka OCHRONY MAŁOLETNICH STOSOWANA W POLSKIM ZWIĄZKU MOTOROWYM OZDG Sp. z o.o. w Opolu w/w w PDF